Je traint al een tijdje. Misschien al jaren. Je doet je best, je bent consistent en toch voel je dat het minder oplevert dan vroeger. Je bent vermoeider na een training in plaats van energieker. Je voelt sneller pijntjes. En de progressie die je verwacht? Die blijft uit.
Je vraagt jezelf af wat je fout doet.
Het antwoord is waarschijnlijk: niets. Maar je lichaam is veranderd, en je aanpak nog niet.
“Ik doe toch echt mijn best. Ik train, ik slaap redelijk, ik let op mezelf. Maar mijn lichaam reageert gewoon niet meer zoals vroeger.”
Dit zeggen bijna alle vrouwen waarmee ik voor het eerst werk. En ze hebben gelijk.
Je traint zoals je altijd hebt getraind
Veel vrouwen van 35 jaar en ouder trainen nog op dezelfde manier als tien jaar geleden. Logisch, want het werkte toen. Dezelfde schema’s, dezelfde intensiteit, dezelfde aanpak.
Maar je lichaam op je 38e is niet hetzelfde lichaam als op je 26e. Het reageert anders op dezelfde prikkels. Wat vroeger een groeiprikkel was, is nu soms al een te grote belasting.
Dat betekent niet dat je achteruitgaat. Het betekent dat je lichaam andere input nodig heeft om te reageren.

Meer doen maakt het erger
De meest voorkomende reactie als het resultaat uitblijft? Nog harder je best doen.
- Vaker trainen
- Intensiever trainen
- Toch maar die extra sessie erbij
En dat voelt logisch. Als iets niet werkt, doe je meer. Maar als je lichaam al overbelast is, versterkt meer doen het probleem juist.
Je herstel loopt achter. Je spieren krijgen niet de rust die ze nodig hebben om sterker te worden. Je energieniveau daalt. En de pijntjes die je even uitzit, verdwijnen niet vanzelf.

Je lichaam verwerkt stress anders
Na je 35e speelt iets een steeds grotere rol die vroeger nauwelijks telde: de totale stressbelasting op je lichaam.
Je lichaam maakt geen onderscheid tussen een zware training, een drukke werkweek, slechte slaap of persoonlijke spanning. Het telt alles bij elkaar op. Als de totale belasting structureel te hoog is, schakelt je lichaam over op bescherming in plaats van opbouw.
Dat is waarom je kunt trainen zoals vroeger en toch geen resultaat zien. Niet omdat je niet hard genoeg werkt, maar omdat je lichaam in een andere stand staat.
Het ligt niet aan je inzet
Dit is wat ik steeds opnieuw zie bij de vrouwen waarmee ik werk: ze zijn niet lui. Ze zijn niet inconsequent. Ze geven alles.
Maar ze trainen met een strategie die niet meer past bij wat hun lichaam nu nodig heeft. En dat verschil, tussen wat vroeger werkte en wat nu werkt, is groter dan de meeste vrouwen denken.
Wat verandert er dan precies?
In de volgende blog ga ik dieper in op de fysiologische veranderingen na je 35e: wat er gebeurt in je spieren, je hormonen en je herstelcapaciteit, en waarom dat zo direct doorwerkt in je trainingsresultaat.
Als je begrijpt wat er speelt, wordt ook meteen duidelijk wat je anders kunt doen.


